مهارت تصمیم گیری در کودک

گاهی مشکل است بفهمیم کدام تصمیم را باید خودمان بگیریم و کدام تصمیم گیری را به کودکان واگذار کنیم. سرعت رشد بچه ها با یکدیگر متفاوت است و بعضی از کودکان قدرت استدلال بیشتری دارند. در مسایل خانواده والدین خود باید تصمیم بگیرند در چه موقعیت و در چه سنی به فرزند خود حق انتخاب و تصمیم گیری بدهند.
تکلیف بعضی از مسائل مانند امنیت و ایمنی بچه روشن است. مثلاً نباید به عهده بچه بگذاریم مطابق میل خود کمربند ایمنی صندلی ماشین را ببندد. یا هنگام بازی‌های ورزشی از وسایل ایمنی استفاده کند. یا به انتخاب خود واکسن بزند اما بعضی از مسائل مهم‌تر هستند.
مثلاً کودک چه چیزی را و به چه مقدار اجازه دارد بخورد. کودکان ده ساله شب‌ها تا چه ساعتی می‌توانند بیدار بمانند. کودک چقدر باید برای تکالیف مدرسه خود تلاش کند.
کودکان بزرگ‌تر می‌توانند مسئولیت بیشتری را به عهده بگیرند و درباره مسائل پیچیده‌تر تصمیم بگیرند. یکی از هدف‌های والدین این است که با بزرگ شدن فرزندان به‌تدریج اختیارات بیشتری به آن‌ها واگذار کنند و اجازه دهند نسبت به اعمال خود مسئولیت‌پذیر باشند و پیامد تصمیم‌ گیری های خود را نیز تجربه کنند.
به‌عنوان‌مثال، وقتی کودکان به مرحله‌ای می‌رسند که باید درباره مسائل مربوط به خود تصمیم بگیرند دیگر تحت تأثیر مستقیم والدین خود نیستند. پس هر چه بیشتر بتوانند تمرین کنند در مسائل برای خودشان تصمیم بگیرند بعدها نیز برای رویارویی با مسائل و مشکلاتی که به جنسیت مربوط می‌شود توانایی بیشتری خواهند داشت و کودکان تصمیم گیری های بهتری خواهند داشت.